Ποιητική συλλογή

Η πρώτη ποιητική συλλογή του γνωστού ηθοποιού Άγγελου Αντωνόπουλου.

Ο Άγγελος Αντωνόπουλος έρχεται –με φωνή πλούσια σε γνώση κι εμπειρία και έχοντας αφομοιώσει με ευαισθησία την Ιστορία, την Ποίηση, το Θέατρο, την Φιλοσοφία και την προέκτασή τους στην καθημερινότητα– να φανερώσει ως ποιητής και ως πολίτης τις βιωματικές αλήθειες της δημιουργίας, της απώλειας και του έρωτα.
Με ύφος επικολυρικό, μεστό και βαθιά ανθρώπινο, αναζητά το νήμα που συνδέει τη μνήμη και τη σύγχρονη πραγματικότητα.


"Ο Άγγελος Αντωνόπουλος είναι υπόλογος στις βιωματικές αλήθειες του έρωτα και της απώλειας. Αναζητά, πάντα μ' ευαισθησία, το χαμένο νήμα στ' ανθρώπινα. Βιώνει την Ιστορία, την προέκτασή της στο σήμερα, εκφράζοντας ως ποιητής και ως πολίτης την αγωνία του για το αύριο του κόσμου. Η ποίησή του είναι μια φωτεινή σκηνή, όπου ένας πολυπληθής θίασος φανερώνει την ανθρώπινη περιπέτεια, χτίζοντας ακατάπαυστα γέφυρες ανάμεσα στον Άλλο και στον Εαυτό"
Σέργιος Μαυροκέφαλος, 20-3-2011

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΛΟΓΟΣ Α. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΗ

Τη Δευτέρα 28 Νοεμβρίου το βράδυ, σε μια κατάμεστη αίθουσα στα εντευκτήρια του Φιλοτεχνικού Ομίλου Τρίπολης, ο Δικηγορικός Σύλλογος Τρίπολης, η Ένωση Ενεργών Πολιτών και ο Φιλοτεχνικός Όμιλος, διοργάνωσαν εκδήλωση – διάλεξη, με θέμα: «Σύγχρονες εξελίξεις και πορεία στο μέλλον, στη σκιά της κρίσης».

Εισηγητής ήταν ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του πανεπιστημίου Αθηνών, Ανδρέας Δημητρόπουλος, ο οποίος πραγματοποίησε μια άκρως ενδιαφέρουσα ομιλία για την οικονομική κρίση που ταλανίζει όλους.

Σε δηλώσεις του πριν την ομιλία του, ο κ. Δημητρόπουλος παραδέχτηκε τη σκληρότητα των διεθνών συγκυριών που βιώνουμε καθημερινά, που έχει ως αποτέλεσμα τη συμπίεση των δημοκρατικών θεσμών, επισημαίνοντας ότι αυτό που αναδεικνύεται περισσότερο, είναι η οικονομική εξουσία. Ο κ. καθηγητής εξέφρασε τον προβληματισμό του για τη διαμορφούμενη κατάσταση παγκοσμίως αλλά και στη χώρα μας ειδικότερα και σημείωσε ότι πρέπει να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε ως πολίτες σε μια εξαιρετικά δύσκολη στιγμή. “Φοβάμαι ότι δεν έχουμε συνειδητοποιήσει όλοι τους κινδύνους τους οποίους διατρέχουμε και στους οποίους βρισκόμαστε”, τόνισε συγκεκριμένα ο επιφανής συνταγματολόγος, κρούοντας παράλληλα τον κώδωνα του κινδύνου ότι η Ελλάδα τείνει να αλλάξει προς το χειρότερο και γι’ αυτό το λόγο, όπως επισήμανε, είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, στις επάλξεις, ώστε να ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση.

Στη συνέχεια, ο κ. Δημητρόπουλος απάντησε σε ερωτήσεις των εκπροσώπων του τοπικού τύπου, μεταξύ των οποίων και σε ερώτηση για το ειδικό τέλος ακινήτων και τον εκλογικό νόμο. Διαβάστε τι απάντησε:

1) Για ειδικό τέλος ακινήτων (χαράτσι):

“Είναι, προφανώς, αντισυνταγματικό μέτρο, διότι δεν είναι δυνατόν να συνδέεται η πρόσβαση σ’ ένα κοινωνικό αγαθό, όπως είναι το ηλεκτρικό ρεύμα, από την ικανότητα του πολίτη να καταβάλλει φόρους. Αυτό αντίκειται ευθέως στο άρθρο 2 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος, δηλαδή στην ανθρώπινη αξία. Φανταστείτε π.χ. να σας κόψω το νερό, γιατί δεν πληρώνετε φόρους!

Σε μια κοινωνία δικαίου, στοιχειωδώς τουλάχιστον, η πρόσβαση στα βασικά, στα κοινωνικά αγαθά, όπως πιστεύω είναι και το ηλεκτρικό ρεύμα απαραίτητο για τη ζωή όλων μας, πρέπει να είναι κάτω από λογικές προϋποθέσεις (και οικονομικές) και οπωσδήποτε να μην συνδέεται με την ικανότητα ή τη θέληση της καταβολής φόρων”.

2) Για αλλαγή εκλογικού νόμου:

“Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε ριζικές αλλαγές. Μην νομίζετε ότι είναι όπως παλιά, ότι οι εκλογές θα δώσουν λύση στα προβλήματα. Αυτό είναι μια μεγάλη πλάνη. Αυτή τη στιγμή, πρέπει να δυναμώσουμε τη Δημοκρατία στην Ελλάδα. Πρέπει να ενδυναμώσουμε την παρουσία των πολιτών σε όλους τους τομείς, διότι η Δημοκρατία αποτελεί τη μοναδική ασπίδα για μας και, κυρίως, για τα παιδιά μας στο μέλλον, ώστε να σταματήσουν ενδεχόμενες βλέψεις, εφόσον και αν υπάρχουν.

Άρα λοιπόν, το ζήτημά μας δεν είναι μόνο οι εκλογές. Και δεν είναι οπωσδήποτε το πρωταρχικό ζήτημα. Οι εκλογές είναι ένας θεσμός και θα γίνουν όποτε η ηγεσία μας μάς οδηγήσει σ’ αυτές και οπωσδήποτε ένα εκλογικό σύστημα καλύτερο από το προηγούμενο, είναι απαραίτητο, κάπως αναλογικότερο θα πρέπει να είναι το νέο εκλογικό σύστημα. Θα πρέπει να διορθωθούν ατέλειες του προηγούμενου, με την πριμοδότηση των 50 βουλευτών με τους οποίους πριμοδοτείται το πρώτο κόμμα και πολλές άλλες βελτιώσεις, που όμως δεν είναι της παρούσης να αναπτύξουμε”.

Αργύρης Καρδαράς

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Τριπόλεως, η Ένωση Ενεργών Πολιτών Αρκαδίας και ο Φιλοτεχνικός Όμιλος Τρίπολης σας προσκαλούν σε ομιλία- συζήτηση με θέμα " Σύγχρονες εξελίξεις και πορεία στο μέλλον στη σκιά της κρίσης" 

Εισηγητής θα είναι ο κ Ανδρέας Δημητρόπουλος, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η εκδήλωση θα γίνει τη Δεύτερα 28 Νοεμβρίου 2011, και ώρα 8μ.μ στα εντευκτήρια του Φιλοτεχνικού ομίλου Τρίπολης.

ΕΚΔΟΣΗ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΤΟΥ Φ.Ο.Τ ΓΙΑ ΤΟ 2012

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ 13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2011

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΔΡΙΑΝΟΥ

1715 – Το τελευταίο φιλί  

στ’ Ανάπλι

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

1715. Ενετοκρατούμενη Αργολίδα. Ο πειρατής Λιμπεράκης

Γερακάρης αλωνίζει στις θάλασσες της περιοχής, οι Ενετοί

ολοκληρώνουν τα οχυρωματικά τους έργα στο Παλαμήδι και

αρχαιοκάπηλοι από κάθε γωνιά της Ευρώπης καταφθάνουν

με τα καράβια τους για να αρπάξουν ό,τι πολυτιμότερο κρύ-

βει μέσα της η ελληνική γη. Οι ντόπιοι στενάζουν κάτω από τη

βαριά φορολογία του κατακτητή, τη φτώχια, τις επιδημίες, ενώ

οι Τούρκοι ετοιμάζονται να ξαναπάρουν τον τόπο. Και μέσα σε

όλη αυτή τη σκόνη του χρόνου και της ιστορίας, δύο νέα παιδιά,

ο Αντριάνο και η Κατινιώ, ένα Βενετσιανόπουλο και μια Ρωμιά, ερωτεύονται με έναν έρωτα τρυφερό, απόλυτο, καταστροφικό. Στο παρόν μυθιστόρημα, η Κατερίνα Παπαδριανού αποδίδει ανάγλυφα τον ελληνικό κόσμο των αρχών του 18ου αιώνα· την ύπαιθρο με τα καπηλειά, τις πόλεις με τους εμπόρους, το λιμάνι του Βιβαριού, την ονειρική Μονεμβασιά και, κυρίως, το Ανάπλι – τη Νάπολη ντι Ρομάνια των Ενετών. Μαζί της ο αναγνώστης γίνεται περιηγητής που χάνεται στα όμορφα στενά της πόλης, θαυμάζει τα υπέροχα κτίρια και τις οχυρώσεις, τον «δυτικό» αέρα που πνέει στα στενά του Ναυπλίου, με τις κυρίες με τα ομπρελίνα, τουςνεαρούς Ιταλούς αριστοκράτες και τους κα-πουκίνους καλογέρους. «Η ιστορία τ’ Αναπλιού μοιάζει με πα-

ραμύθι» γράφει στα Ταξείδια του ο Φώτης Κόντογλου. Έρμαια στις τρικυμίες της «μεγάλης» Ιστορίας, οι μικροί, καθημερινοί άνθρωποι έχουν ωστόσο για τη συγγραφέα μεγαλύτερη σημασία– και το δικό τους παραμύθι είναι αυτό που πρωτίστως μας διηγείται, το φόβο και την ελπίδα τους, τον αγώνα, τη βαθιά τους

αγάπη, τη λύπη και την παρηγοριά τους.

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Η Κατερίνα Παπαδριανού

γεννήθηκε στο Δρέπανο Ναυπλίου, είναι παντρεμένη και έχει δυο παιδιά.

Τελείωσε το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το Παιδαγωγικό τμήμα της ΣΕΛΕΤΕ. Για πολλά χρόνια ήταν καθηγήτρια στα Τεχνικά και Επαγγελματικά Λύκεια Αργολίδας και Αρκαδίας . Εκπαιδεύτρια ενηλίκων σε Ι.Ε.Κ., Κ.Ε.Κ. και ΠΙΝΕΠ.

Από το 1995 δημοσιεύει άρθρα στις τοπικές εφημερίδες ιστορικού, κοινωνικοοικονομικού περιεχομένου και σχετικά με την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και του περιβάλλοντος.

Το 2006 συμμετείχε στο διαγωνισμό της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας και πήρε τιμητική διάκριση για το διήγημα «1715». Το 2007 βραβεύτηκε από τη Π.Ε.Λ.για το παρόν μυθιστόρημα.