Από τις Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη κυκλοφορεί το βιβλίο του Δημήτρη Σκεύη,
με τίτλο «Σπουδαίο είναι ν’ Αγαπάς».
Η ρεαλιστική μα και τρυφερή ιστορία αυτού του βιβλίου, είναι μία
ειλικρινής ματιά επικεντρωμένη, στο τι αποτελεί σπουδαίο κι αυθεντικό
στην ζωή. Πιο πολύ όμως αναδεικνύει την σπουδαιότητα κι ευτυχία που
υπάρχει στο ν’ αγαπά κανείς αληθινά.
Περίληψη:
Κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος είναι ο Άρης, όπου ξεκινά από το
χωριό του για την πρωτεύουσα, φορτωμένος με όνειρα που ήθελε να
πραγματοποιήσει για να πετάξει ψηλά και να γίνει σπουδαίος. Δεν γνώριζε
όμως ότι έπρεπε να οριοθετήσει τις συντεταγμένες αυτού του πετάγματος –
όπως κάνει και ο αετός για να μην κάψει τις φτερούγες του – κι έτσι
κινδύνεψε να καεί. Μέσα από τις περιπέτειές του, έμαθε ότι φτάνεις ψηλά
όταν πατάς γερά στην γη και ότι σπουδαίο δεν είναι να ζεις μία επίπλαστη
ευτυχία, άλλά, έτσι απλά, . . . ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΕΙΝΑΙ Ν’ ΑΓΑΠΑΣ!
Ο Δημήτρης Σκεύης γεννήθηκε στο Αστέρι Λακωνίας το 1955. Το 1973
τελείωσε το μεικτό Γυμνάσιο Βλαχιώτη Λακωνίας και το 1978 αποφοίτησε από
τη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας. Μέχρι το 1981 εργάστηκε στο θεωρητικό
φροντιστήριο "Παιδεία". Το 1981 συνεργάστηκε με τις εκδόσεις Πατάκη για
την έκδοση του σχολικού βοηθήματος "Οιδίπους Τύραννος", ενώ από το 1981
έως το 2006 υπήρξε ιδιοκτήτης θεωρητικού φροντιστηρίου. Διετέλεσε
πρόεδρος της κοινότητας Αστερίου για δύο τετραετίες, από το 1987 έως το
1994. Είναι παντρεμένος με τη Χρυσάννα Παπαλαζαρίδου, συνταξιούχο
Γυμνασιάρχη, και έχουν δύο παιδιά.
Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Η Κατερίνα Παπαδριανού γεννήθηκε στο Δρέπανο Ναυπλίου, είναι
παντρεμένη και έχει δυο παιδιά. Τελείωσε το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το
Παιδαγωγικό τμήμα της ΣΕΛΕΤΕ. Για πολλά χρόνια ήταν καθηγήτρια στα
Τεχνικά και Επαγγελματικά Λύκεια Αργολίδας και Αρκαδίας. Εκπαιδεύτρια
ενηλίκων σε Ι.Ε.Κ., Κ.Ε.Κ. και ΠΙΝΕΠ. Από το 1995 δημοσιεύει άρθρα στις
τοπικές εφημερίδες ιστορικού, κοινωνικοοικονομικού περιεχομένου και
σχετικά με την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και του
περιβάλλοντος.
Το 2006 συμμετείχε στο διαγωνισμό της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας και πήρε τιμητική διάκριση για το διήγημα «1715».
- See more at: http://www.cityofnafplio.com/2010/06/15/1715-the-last-kiss-in-nauplio/#sthash.Jsmlk
Το
Αϊβαλί καίγεται. Οι Τούρκοι, μπροστά στα μάτια της πλούσιας αρχόντισσας
Πανώριας, σκοτώνουν τα τέσσερα παιδιά της και τον άντρα της Κώστα
Αϊβαλιώτη. Τρελαμένη από τη θλίψη και την απόγνωση, σώζεται από τον
καλόγερο και δάσκαλο Βενιαμίν Λέσβιο, που την παίρνει μαζί του ως
υπηρέτρια… Πώς μπόρεσε μια μάνα ν’ αντέξει τόσο πόνο και μια
αρχόντισσα να καταντήσει μια βρόμικη ζητιάνα, τέτοια που οι μοσχόμαγκες
του Ναυπλίου να τη βαφτίσουν «Ψωροκώσταινα»; Η συγγραφέας
προσπαθώντας να εμβαθύνει στην ταραγμένη ψυχή της «Ψωροκώσταινας»
περιγράφει τα φρικτά όνειρα και τους εφιάλτες της που δεν την αφήνουν
τις νύχτες να κοιμηθεί , την κατάθλιψη και την τρέλα που την οδηγούν να
ζητήσει γιατρειά στη «Μεταφυσική» και στη θεωρία του «Πανταχηκίνητου»
του Βενιαμίν Λέσβιου. Η συγγραφέας ακολουθεί τα βήματα του
Βενιαμίν Λέσβιου και βλέπει με άλλο πρίσμα τον ξεσηκωμό των Ελλήνων.
Περιγράφει γλαφυρά το επαναστατημένο Ανάπλι αναφερόμενη σε σημαντικά
γεγονότα και πρόσωπα που μας δίνουν το στίγμα της ταραγμένης αυτής
εποχής; Τα δάνεια της Αγγλίας, τον εμφύλιο, το γάμο του Χατζηχρήστου
Βούλγαρη, τον έρανο για τους Μεσολογγίτες, το Δημήτρη Μοσχονησιώτη, την
Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου, το Φινλανδό διοικητή του Παλαμηδιού Μουράτ
Μπέη, τον Αστυνόμο Ευαγγέλη Ποταμιάνο και τη δολοφονία του Καποδίστρια
Μέσα σ’ αυτή την ατμόσφαιρα η «Ψωροκώσταινα» ζητιανεύοντας και
ξενοδουλεύοντας, ζει με αγωνία και θυσίες τα δώδεκα ορφανά παιδιά της,
μέχρι που ο τύφος ξαναχτυπά….
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Η Κατερίνα Παπαδριανού-Κόρδαρη γεννήθηκε στο ΔρέπανοΝαυπλίου όπου και ζει παντρεμένη με τον Τριπολιτσιώτη Παναγιώτη Κόρδαρη, καθηγητή Οικονομολόγο και Πληροφορικής.Έχει τελειώσει το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το παιδαγωγικό τμήμα της ΣΕΛΕΤΕ. Ήτανε για πολλά χρόνια καθηγήτρια. Στην Τρίπολη δίδαξε για δέκα χρόνια στο ΤΕΛ Τρίπολης Κοινωνιολογία και Δίκαιο.Έχει πολλές ώρες διδασκαλίας στην εκπαίδευση ενηλίκων σε διάφορα Ι.Ε.Κ και Κ.Ε.Κ. της Τρίπολης και Ναυπλίου.
Ιδρυτικό μέλος του «Παιδικού Χωριού SOS Ελλάδος», μια ιδέα που ξεκίνησε από το Παρίσι όπου σπούδαζε στη Σορβόννη Πολιτικές Επιστήμες.
Εμπνεύστρια, ιδρύτρια και Πρόεδρος για πολλά χρόνια του Πολιτιστικού Συλλόγου Δρεπάνου «Νίκος Καρούζος».
Μέλος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, του Συλλόγου Κοινωνικών Επιστημών και μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος (Ε.Λ.Β.Ε.)
Από το 1995 δημοσιεύει άρθρα στις τοπικές
εφημερίδες της Αργολίδας πάνω σε θέματα πολιτιστικής κληρονομιάς,
προστασίας του περιβάλλοντος και άλλα άρθρα ιστορικού και κοινωνικού
περιεχομένου.
Το 2000 έχει συντάξει και επιμεληθεί την έκδοση, σε τέσσερις διαφορετικές γλώσσες, του Ταξιδιωτικού οδηγού του Δήμου Ασίνης.
Το 2006 συμμετείχε στο διαγωνισμό της Ε.Λ.Β.Ε. και πήρε τιμητικήδιάκριση με το διήγημα «1715».
Στις 11 Δεκέμβρη του 2007 βραβεύτηκε για το ιστορικό μυθιστόρημα«1715, Το τελευταίο φιλί στ’ Ανάπλι»από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνώντο οποίο και εκδόθηκε το 2010 από τις εκδόσεις «ΜΕΛΑΝΙ». Το Σεπτέμβρη του 2014 επανεκδόθηκε και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «ΕΙΚΟΝΑ».
Τον Απρίλιο του 2014 κυκλοφόρησε το δεύτερο ιστορικό της μυθιστόρημα με τίτλο «Η Ψωροκώσταινα, η Πανώρια Χατζηκώστα Αϊβαλιώτη και ο Βενιαμίν Λέσβιος» από τις εκδόσεις της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης Ιστορίας και Πολιτισμού
Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Η Κατερίνα Παπαδριανού γεννήθηκε στο Δρέπανο Ναυπλίου, είναι
παντρεμένη και έχει δυο παιδιά. Τελείωσε το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το
Παιδαγωγικό τμήμα της ΣΕΛΕΤΕ. Για πολλά χρόνια ήταν καθηγήτρια στα
Τεχνικά και Επαγγελματικά Λύκεια Αργολίδας και Αρκαδίας. Εκπαιδεύτρια
ενηλίκων σε Ι.Ε.Κ., Κ.Ε.Κ. και ΠΙΝΕΠ. Από το 1995 δημοσιεύει άρθρα στις
τοπικές εφημερίδες ιστορικού, κοινωνικοοικονομικού περιεχομένου και
σχετικά με την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και του
περιβάλλοντος.
Το 2006 συμμετείχε στο διαγωνισμό της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας και πήρε τιμητική διάκριση για το διήγημα «1715».
- See more at: http://www.cityofnafplio.com/2010/06/15/1715-the-last-kiss-in-nauplio/#sthash.JsmlkIch.dpuf
Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Η Κατερίνα Παπαδριανού γεννήθηκε στο Δρέπανο Ναυπλίου, είναι
παντρεμένη και έχει δυο παιδιά. Τελείωσε το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το
Παιδαγωγικό τμήμα της ΣΕΛΕΤΕ. Για πολλά χρόνια ήταν καθηγήτρια στα
Τεχνικά και Επαγγελματικά Λύκεια Αργολίδας και Αρκαδίας. Εκπαιδεύτρια
ενηλίκων σε Ι.Ε.Κ., Κ.Ε.Κ. και ΠΙΝΕΠ. Από το 1995 δημοσιεύει άρθρα στις
τοπικές εφημερίδες ιστορικού, κοινωνικοοικονομικού περιεχομένου και
σχετικά με την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και του
περιβάλλοντος.
Το 2006 συμμετείχε στο διαγωνισμό της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας και πήρε τιμητική διάκριση για το διήγημα «1715».
- See more at: http://www.cityofnafplio.com/2010/06/15/1715-the-last-kiss-in-nauplio/#sthash.JsmlkIch.dpuf
Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Η Κατερίνα Παπαδριανού γεννήθηκε στο Δρέπανο Ναυπλίου, είναι
παντρεμένη και έχει δυο παιδιά. Τελείωσε το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το
Παιδαγωγικό τμήμα της ΣΕΛΕΤΕ. Για πολλά χρόνια ήταν καθηγήτρια στα
Τεχνικά και Επαγγελματικά Λύκεια Αργολίδας και Αρκαδίας. Εκπαιδεύτρια
ενηλίκων σε Ι.Ε.Κ., Κ.Ε.Κ. και ΠΙΝΕΠ. Από το 1995 δημοσιεύει άρθρα στις
τοπικές εφημερίδες ιστορικού, κοινωνικοοικονομικού περιεχομένου και
σχετικά με την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και του
περιβάλλοντος.
Το 2006 συμμετείχε στο διαγωνισμό της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας και πήρε τιμητική διάκριση για το διήγημα «1715».
- See more at: http://www.cityofnafplio.com/2010/06/15/1715-the-last-kiss-in-nauplio/#sthash.JsmlkIch.dpuf
Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Η Κατερίνα Παπαδριανού γεννήθηκε στο Δρέπανο Ναυπλίου, είναι
παντρεμένη και έχει δυο παιδιά. Τελείωσε το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το
Παιδαγωγικό τμήμα της ΣΕΛΕΤΕ. Για πολλά χρόνια ήταν καθηγήτρια στα
Τεχνικά και Επαγγελματικά Λύκεια Αργολίδας και Αρκαδίας. Εκπαιδεύτρια
ενηλίκων σε Ι.Ε.Κ., Κ.Ε.Κ. και ΠΙΝΕΠ. Από το 1995 δημοσιεύει άρθρα στις
τοπικές εφημερίδες ιστορικού, κοινωνικοοικονομικού περιεχομένου και
σχετικά με την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και του
περιβάλλοντος.
Το 2006 συμμετείχε στο διαγωνισμό της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας και πήρε τιμητική διάκριση για το διήγημα «1715».
- See more at: http://www.cityofnafplio.com/2010/06/15/1715-the-last-kiss-in-nauplio/#sthash.JsmlkIch.dpuf
Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Η Κατερίνα Παπαδριανού γεννήθηκε στο Δρέπανο Ναυπλίου, είναι
παντρεμένη και έχει δυο παιδιά. Τελείωσε το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το
Παιδαγωγικό τμήμα της ΣΕΛΕΤΕ. Για πολλά χρόνια ήταν καθηγήτρια στα
Τεχνικά και Επαγγελματικά Λύκεια Αργολίδας και Αρκαδίας. Εκπαιδεύτρια
ενηλίκων σε Ι.Ε.Κ., Κ.Ε.Κ. και ΠΙΝΕΠ. Από το 1995 δημοσιεύει άρθρα στις
τοπικές εφημερίδες ιστορικού, κοινωνικοοικονομικού περιεχομένου και
σχετικά με την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και του
περιβάλλοντος.
Το 2006 συμμετείχε στο διαγωνισμό της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας και πήρε τιμητική διάκριση για το διήγημα «1715».
- See more at: http://www.cityofnafplio.com/2010/06/15/1715-the-last-kiss-in-nauplio/#sthash.0qMUh28R.dpuf
Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Η Κατερίνα Παπαδριανού γεννήθηκε στο Δρέπανο Ναυπλίου, είναι
παντρεμένη και έχει δυο παιδιά. Τελείωσε το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το
Παιδαγωγικό τμήμα της ΣΕΛΕΤΕ. Για πολλά χρόνια ήταν καθηγήτρια στα
Τεχνικά και Επαγγελματικά Λύκεια Αργολίδας και Αρκαδίας. Εκπαιδεύτρια
ενηλίκων σε Ι.Ε.Κ., Κ.Ε.Κ. και ΠΙΝΕΠ. Από το 1995 δημοσιεύει άρθρα στις
τοπικές εφημερίδες ιστορικού, κοινωνικοοικονομικού περιεχομένου και
σχετικά με την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και του
περιβάλλοντος.
Το 2006 συμμετείχε στο διαγωνισμό της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας και πήρε τιμητική διάκριση για το διήγημα «1715».
- See more at: http://www.cityofnafplio.com/2010/06/15/1715-the-last-kiss-in-nauplio/#sthash.0qMUh28R.dpuf
Η Μαρία Παπαδάκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο της Κρήτης και μένει στην Αθήνα.
Εργάζεται στο διαδικτυακό περιοδικό «Μουσικόραμα».
Η πρώτη της ποιητική συλλογή «Αγάπες Δροσουλίτες» απέσπασε θετικά σχόλια από την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» και το περιοδικό «Έξοδος». Στη στιχουργική της πορεία έχει συνεργαστεί με αξιόλογους μουσικοσυνθέτες και ερμηνευτές.
Εκτός Ελλάδας έχει συνεργαστεί με τον Αμερικανό συνθέτη Daniel Alcheh,
γράφοντας τους στίχους σε τέσσερα τραγούδια του soundtrack της ταινίας
του Χόλιγουντ «The trouble with Bliss», που ερμήνευσαν ο Βασίλης
Λέκκας, ο Παντελής Θαλασσινός και η Σοφία Παπάζογλου. Το soundtrack προτάθηκε για την πρώτη θέση στην σπουδαία διοργάνωση «Media Αwards» του Χόλιγουντ.
Κάποια χρόνια έμεινε στο Κίεβο της Ουκρανίας για λόγους οικογενειακούς.
Η προσαρμογή της σε χώρα εντελώς διαφορετικής κουλτούρας και τρόπου
ζωής ήταν αρκετά δύσκολη, αλλά είχε σαν αποτέλεσμα τη γέννηση του
βιβλίου που κρατάτε στα χέρια σας.
Περιγραφή
Είναι μιά απ’ τις δύσκολες νύχτες που το ράδιο παίζει και το κρασί κυλά.
Έξω απ’ το διαμέρισμα της οδού Ντιμίτριεφσκα 13 στο Κίεβο, την πρωτεύουσα της μακρινής Ουκρανίας, χιονίζει.
Η Εύη σέρνεται από δωμάτιο σε δωμάτιο, παριστάνοντας την ευτυχισμένη
σύζυγο και μητέρα, σε μιά χώρα μίζερη που σκάβει λάκκο και θάβει το
πεθαμένο της εγώ. Γελάει και κρύβει πληγές!! Σαν γυναίκα υποταγμένη,
τη διατάζουν τα γονίδιά της να υπομένει.. Υποτάχτηκε απ’ τον ίδιο της
τον εαυτό, τη στιγμή που είπε: ναι θάρθω κι’ ας μη θέλω. Με σπίρτο την
ανάγκη να μην αφήσει μόνους τους οικείους της, άναψε φλόγες γύρω της που
φούντωσαν πολύ. Δε μπορεί πια να δραπατεύσει κι’ αυτοχτονεί με τo ίδιο
της το κεντρί, σκορπιός σ’ απόγνωση!! Τους αγαπά τους δικούς της.
Τους λατρεύει. Όμως, έχει ξεχάσει ν’ αγαπά τον εαυτό της! Η μέρα της,
είναι φαρδιά σα ρούχο τρία νούμερα μεγαλύτερο. Πώς να τη γεμίσει! Θέλει
να σβήσει τους κανόνες απ’ το κιτάπι της ζωής. Μα η ζωή είναι η
μεγαλύτερη σπασίκλα! Δεν αφήνει κανέναν ν’ αντιγράψει απ’ την κόλλα της!
Κι’ αν πας ν’ αλλοιώσεις τη βαθμολογία που αυτή σούβαλε με το έτσι
θέλω, σε καρφώνει και δικάζεσαι. Θα περάσει πολλά η Εύη στην
παγωμένη χώρα του Βορρά. Θα βγει πληγωμένη από συμπληγάδες, ίντριγκες
και καταστάσεις και θα νιώσει πως δεν μπορεί να τις αντέξει. Θα μετρηθεί
με θεριά ψυχής. Θα τρέξει να γλυτώσει από ανθρώπους-θεριά, που απειλούν
να την αφανίσουν. Θα μετρηθεί με έρωτες απελπισμένους. Ανοίγει το παράθυρο. Ο παγωμένος αέρας δροσίζει το φλογισμένο της πρόσωπο.
«Υπάρχει κάνας άγγελος ή διάολος, ή όποιος θέλει ας είναι", φωνάζει,
"να μου δείξει και μένα πως θάταν η ζωή μου αν ακολουθούσα τα όνειρά
μου; Υπάρχει;» Νοιώθει πως ήταν πλασμένη γι’ άλλα πράγματα. Κι’
είναι σίγουρη πως έτσι νοιώθουν κι’ άλλοι. Μα ο δρόμος πούχει πάρει, δεν
έχει γυρισμό. Ή έχει;
Με ξεχωριστό τρόπο πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου " Πικραμύγδαλο "του Μιχάλη Μαλαχιά, στα εντευκτήρια του Φιλοτεχνικού Ομίλου Τρίπολης. Η εναλλαγή λόγου και μουσικής (με τη μοναδική ερμηνεία της Αμαλίας Γούλα), θεατρική απόδοση αποσπασμάτων του βιβλίου από την νομικό και ποιήτρια Κυριακή Κουτσουρίδου και τον Κων/νο Αγγελόπουλο μέλος της Θ.Ο.Τ και η ανάγνωση αποσπασμάτων από την ποιήτρια Αθηνά Τιτάκη άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις . Αναφορά στο περιεχόμενο και τη φιλοσοφία του βιβλίου, έγινε από τον γιατρό και πρώην δήμαρχο Τρίπολης Δημοσθένη Σωτηρόπουλο.
Η «Περιήγηση στην Αρχαία Αγορά» που προβάλλεται στη «Θόλο»
είναι εξ ολοκλήρου παραγωγή του Ιδρύματος και εντάσσεται στον ευρύτερο
προσανατολισμό του σε θέματα ελληνικής ιστορίας και πολιτισμού. Χάρη
στην τεχνολογική της υποδομή εμπλουτίζεται διαρκώς, ενώ η
διαδραστικότητά της αφήνει περιθώρια στους θεατές να διαμορφώνουν τη
δική τους πορεία κατά την περιήγηση και να βιώνουν κάθε φορά μια
διαφορετική εμπειρία. Για την υλοποίησή της έχουν συνεργαστεί
επιστήμονες του ΙΜΕ, όλων των ειδικοτήτων, και εξωτερικοί συνεργάτες.
Για την ευγενική παραχώρηση, προς χρήση στο έργο, της ψηφιακής εργασίας
τους για την τοπογραφική απεικόνιση της ευρύτερης περιοχής της Αρχαίας
Αγοράς της Αθήνας όπως είναι σήμερα, θερμές ευχαριστίες οφείλονται: στον
Καθηγητή κ. Πέτρο Θέμελη, στην πρώην Διευθύντρια της Α' Εφορίας
Κλασικών και Προϊστορικών Αρχαιοτήτων κα Άλκηστις Χωρέμη, στο Διευθυντή
της ανασκαφής της Αρχαίας Αγοράς Καθηγητή κ. John Camp, στον αρχιτέκτονα
της ανασκαφής της Αρχαίας Αγοράς Δρ. Richard Anderson και στους
αρχιτέκτονες κ. Γιάννη Τσιώμη και κ. Γιώργο Ανδρεάδη. Επίσης, θερμές
ευχαριστίες οφείλονται στην Α' Εφορία Προϊστορικών και Κλασικών
Αρχαιοτήτων, για τη δυνατότητα πρόσβασης στο χώρο, την παροχή
τεκμηριωτικού υλικού και γενικά την πλήρη υποστήριξή της, καθώς και στην
Αμερικανική Αρχαιολογική Σχολή, για την παροχή τεκμηριωτικού υλικού και
τη γενικότερη συμβολή της στο έργο.
Περιήγηση στην Αρχαία Αγορά
Οι θεατές ξεναγούνται στο χώρο της
Αρχαίας Αγοράς και, με την καθοδήγηση ειδικού μουσειοπαιδαγωγού, έχουν
τη δυνατότητα να επιλέξουν οι ίδιοι τη διαδρομή που θα ακολουθήσουν. Η
αναπαράσταση της Αγοράς σε τρεις διαφορετικές στιγμές της ιστορίας της
δίνει τη δυνατότητα στον επισκέπτη να αντιληφθεί την εξέλιξη μέσα στο
χρόνο και τη μεταβολή των λειτουργιών του χώρου από εποχή σε εποχή, όπως
αυτή αποτυπώνεται στις αρχιτεκτονικές και πολεοδομικές διαφοροποιήσεις
της. Στην κλασική Αγορά (περί το 400 π.Χ.) τονίζεται η σημασία των
δημόσιων διοικητικών κτηρίων και η ύπαρξη ενός μεγάλου ανοιχτού χώρου
για συναθροίσεις και αθλητικές δραστηριότητες. Στα Ελληνιστικά χρόνια
(περί το 150 π.Χ.) δεσπόζουν τα μεγάλα εμπορικά κτήρια (στοές) και
δίνεται έμφαση στην ευεργετική δράση των ελληνιστικών ηγεμόνων. Τέλος, η
ρωμαϊκή εικόνα της Αγοράς (περί το 150 μ.Χ.) αποτυπώνει τη σταδιακή της
αποδυνάμωση ως διοικητικού και εμπορικού κέντρου, γεγονός που άφησε
περιθώρια για την ανάπτυξη του θρησκευτικού και πολιτιστικού χαρακτήρα
της, καθώς ανεγέρθηκαν καινούργιοι ναοί, ωδείο, βιβλιοθήκη και νυμφαίο..
Θωρηκτό Γ.Αβέρωφ», το πιο ζωντανο κομματι της σύγχρονης ιστορίας του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
Το θωρηκτό, ή σωστότερα θωρακισμένο καταδρομικό, «Γεώργιος Αβέρωφ»
ήταν το πλοίο που ουσιαστικά έγειρε την πλάστιγγα υπέρ του Ελληνικού
Στόλου στις δύο ναυμαχίες των Βαλκανικών Πολέμων της Έλλης και της
Λήμνου που ουσιαστικά «κλείδωσαν» την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο.
Το εν λόγω πλοίο καταξιώθηκε στη συνείδηση του Ελληνικού
Λαού αλλά και του Έλληνα Ναυτικού. Κατέστη η ζωντανή γραμμή σύνδεσης
μεταξύ του ηρωικού Πολεμικού Ναυτικού (τότε Βασιλικού Ναυτικού) του
1912, των αγώνων του Έθνους που ακολούθησαν έως τη σημερινή εποχή.
Πραγματικά δεν είναι εύκολο να αναλογιστεί κανείς τί πλήγμα ίσως να
δεχόταν το Πολεμικό Ναυτικό στον ηθικό τομέα αν το θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ»
είχε βυθιστεί, αν είχε χαθεί.
Το 1941 το «Γεώργιος Αβέρωφ» κινδύνευσε να χαθεί, να
βυθιστεί και μάλιστα από το ίδιο το Πολεμικό Ναυτικό καθώς το πλοίο είχε
θεωρηθεί άχρηστο για τις επείγουσες ανάγκες του Στόλου λόγω της πίεσης
των Γερμανών και της επερχόμενης αποδημίας του Ελληνικού Πολεμικού
Ναυτικού για τη συνέχιση του Αγώνα κατά του Άξονα. Παραλίγο να
επαναληφθεί το έγκλημα του 1921, όταν βυθίστηκε «τιμητικώς» με
κανονιοβολισμό κοντά στη νησίδα Κυρά ο πάρων «Άρης» του Τσαμαδού. Τότε
ήταν η οικονομική αδυναμία συντηρήσεως του πάρωνα…
Ο Δημήτρης Σκεύης γεννήθηκε στο Αστέρι Λακωνίας το 1955. Το 1973
τελείωσε το μεικτό Γυμνάσιο Βλαχιώτη Λακωνίας και το 1978 αποφοίτησε από
τη Φιλοσοφική Σχολή της Αθήνας. Μέχρι το 1981 εργάστηκε στο θεωρητικό
φροντιστήριο "Παιδεία". Το 1981 συνεργάστηκε με τις εκδόσεις Πατάκη για
την έκδοση του σχολικού βοηθήματος "Οιδίπους Τύραννος", ενώ από το 1981
έως το 2006 υπήρξε ιδιοκτήτης θεωρητικού φροντιστηρίου. Διετέλεσε
πρόεδρος της κοινότητας Αστερίου για δύο τετραετίες, από το 1987 έως το
1994. Είναι παντρεμένος με τη Χρυσάννα Παπαλαζαρίδου, συνταξιούχο
Γυμνασιάρχη, και έχουν δύο παιδιά. 
.
