Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ 13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2011








ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΔΡΙΑΝΟΥ

1715 – Το τελευταίο φιλί  
στ’ Ανάπλι
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ



1715. Ενετοκρατούμενη Αργολίδα. Ο πειρατής Λιμπεράκης
Γερακάρης αλωνίζει στις θάλασσες της περιοχής, οι Ενετοί
ολοκληρώνουν τα οχυρωματικά τους έργα στο Παλαμήδι και
αρχαιοκάπηλοι από κάθε γωνιά της Ευρώπης καταφθάνουν
με τα καράβια τους για να αρπάξουν ό,τι πολυτιμότερο κρύ-
βει μέσα της η ελληνική γη. Οι ντόπιοι στενάζουν κάτω από τη
βαριά φορολογία του κατακτητή, τη φτώχια, τις επιδημίες, ενώ
οι Τούρκοι ετοιμάζονται να ξαναπάρουν τον τόπο. Και μέσα σε
όλη αυτή τη σκόνη του χρόνου και της ιστορίας, δύο νέα παιδιά,
ο Αντριάνο και η Κατινιώ, ένα Βενετσιανόπουλο και μια Ρωμιά, ερωτεύονται με έναν έρωτα τρυφερό, απόλυτο, καταστροφικό. Στο παρόν μυθιστόρημα, η Κατερίνα Παπαδριανού αποδίδει ανάγλυφα τον ελληνικό κόσμο των αρχών του 18ου αιώνα· την ύπαιθρο με τα καπηλειά, τις πόλεις με τους εμπόρους, το λιμάνι του Βιβαριού, την ονειρική Μονεμβασιά και, κυρίως, το Ανάπλι – τη Νάπολη ντι Ρομάνια των Ενετών. Μαζί της ο αναγνώστης γίνεται περιηγητής που χάνεται στα όμορφα στενά της πόλης, θαυμάζει τα υπέροχα κτίρια και τις οχυρώσεις, τον «δυτικό» αέρα που πνέει στα στενά του Ναυπλίου, με τις κυρίες με τα ομπρελίνα, τουςνεαρούς Ιταλούς αριστοκράτες και τους κα-πουκίνους καλογέρους. «Η ιστορία τ’ Αναπλιού μοιάζει με πα-
ραμύθι» γράφει στα Ταξείδια του ο Φώτης Κόντογλου. Έρμαια στις τρικυμίες της «μεγάλης» Ιστορίας, οι μικροί, καθημερινοί άνθρωποι έχουν ωστόσο για τη συγγραφέα μεγαλύτερη σημασία– και το δικό τους παραμύθι είναι αυτό που πρωτίστως μας διηγείται, το φόβο και την ελπίδα τους, τον αγώνα, τη βαθιά τους
αγάπη, τη λύπη και την παρηγοριά τους.

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Η Κατερίνα Παπαδριανού
γεννήθηκε στο Δρέπανο Ναυπλίου, είναι παντρεμένη και έχει δυο παιδιά.
Τελείωσε το Πάντειο Πανεπιστήμιο και το Παιδαγωγικό τμήμα της ΣΕΛΕΤΕ. Για πολλά χρόνια ήταν καθηγήτρια στα Τεχνικά και Επαγγελματικά Λύκεια Αργολίδας και Αρκαδίας . Εκπαιδεύτρια ενηλίκων σε Ι.Ε.Κ., Κ.Ε.Κ. και ΠΙΝΕΠ.
Από το 1995 δημοσιεύει άρθρα στις τοπικές εφημερίδες ιστορικού, κοινωνικοοικονομικού περιεχομένου και σχετικά με την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και του περιβάλλοντος.
Το 2006 συμμετείχε στο διαγωνισμό της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας και πήρε τιμητική διάκριση για το διήγημα «1715». Το 2007 βραβεύτηκε από τη Π.Ε.Λ.για το παρόν μυθιστόρημα.